طراحی سرپناه اتوبوس، مواد و فناوری هوشمند: راهنمای کامل

از سایبان اولیه تا دارایی شهری: تکامل پناهگاه اتوبوس

در بیشتر قرن بیستم، الف پناهگاه اتوبوس معنای کمی بیش از یک سقف بر روی پست ها بود - سازه ای مینیمال که تنها جاه طلبی آن خشک نگه داشتن مسافران منتظر بود. عملکرد تنها معیار بود. زیبایی شناسی، فناوری، و پایداری در بهترین حالت، پس از آن بود. آن دوران به طور قطعی به پایان رسیده است. امروزه، سرپناه اتوبوس به عنوان یک قطعه چند منظوره از زیرساخت های شهری که به طور همزمان به مسافران خدمات می دهد، هویت مدنی را بیان می کند، درآمد تبلیغاتی ایجاد می کند و به تعهدات زیست محیطی شهر کمک می کند، دوباره تصور شده است.

این دگرگونی توسط نیروهای همگرا انجام شده است: افزایش انتظارات عمومی برای کیفیت حمل و نقل، پیشرفت در مواد و فناوری دیجیتال، افزایش فشار بر شهرها برای کربن زدایی زیرساخت هایشان، و مجموعه رو به رشدی از شواهد مبنی بر اینکه ترانزیت با طراحی خوب متوقف می شود به طور معنی داری باعث افزایش تعداد سواری می شود. هنگامی که مسافران در حین انتظار احساس راحتی، امنیت و آگاهی داشته باشند، احتمال بیشتری دارد که حمل و نقل عمومی را به جای وسایل نقلیه شخصی انتخاب کنند - این پناهگاه اتوبوس را به اهرمی برای اهداف گسترده تر حرکت شهری تبدیل می کند، نه صرفاً یک وسیله جانبی راحت.

نتیجه این است که سرمایه گذاری در طراحی و مشخصات سرپناه اتوبوس از حاشیه بودجه شهرداری به مرکز استراتژی برنامه ریزی حمل و نقل منتقل شده است. درک اینکه چه چیزی یک سرپناه با طراحی خوب را تشکیل می دهد - و چگونگی تهیه آن - برای برنامه ریزان شهری، مقامات حمل و نقل و جوامعی که به آنها خدمت می کنند به دانش ضروری تبدیل شده است.

چهار اصل طراحی که هر سرپناه اتوبوسی باید رعایت کند

صرف نظر از بودجه، مکان یا جاه‌طلبی زیبایی‌شناختی، هر سرپناه اتوبوسی که در چهار بعد زیر از کار بیفتد، در نهایت کاربران خود را با شکست مواجه می‌کند - و در نتیجه هزینه‌های تعمیر و نگهداری غیرضروری ایجاد می‌کند.

دید اساسی ترین نیاز است و به راحتی با طراحی ضعیف به خطر می افتد. مسافران باید بتوانند اتوبوسی را که در حال نزدیک شدن است از داخل پناهگاه ببینند بدون اینکه مجبور باشند به سمت حاشیه پیاده شوند. پناهگاهی که دیوارها یا ساختار سقف آن مانع از دید جاده ها می شود، سواران را مجبور می کند تا حفاظتی را که دقیقاً هنگام رسیدن اتوبوس ارائه می دهد کنار بگذارند - که هدف اصلی خود را شکست می دهد. دید خود پناهگاه از خیابان به همان اندازه مهم است: رانندگان باید بتوانند ایستگاه و مسافران منتظر آن را به وضوح شناسایی کنند تا وسیله نقلیه را به درستی برای سوار شدن قرار دهند.

قابلیت دسترسی نیاز است که همه مسافران، از جمله کسانی که ویلچر، واکر، کالسکه، یا سایر وسایل کمک حرکتی دارند، بتوانند وارد پناهگاه شوند، استفاده کنند و از آن خارج شوند. این امر مستلزم یک مسیر نزدیک و همسطح، فضای داخلی کافی و شفاف - معمولاً حداقل 1500 میلی‌متر در 1500 میلی‌متر برای چرخش ویلچر - و قرار گرفتن دیوارهای سرپناه به گونه‌ای است که منطقه سوار شدن در امتداد حاشیه را مسدود نکند. سنگ فرش های لمسی، نرده های دستی در ارتفاع مناسب و روشنایی کافی برای کاربران کم بینا به طور فزاینده ای به عنوان ویژگی های استاندارد به جای اختیاری مشخص می شوند.

راحتی و آسایش تجربه فیزیکی انتظار را در بر می گیرد. صندلی‌هایی که هم حالت نشسته و هم حالت خمیده را در خود جای می‌دهند، محافظت از آب و هوا در حداقل سه طرف در مکان‌های در معرض، و عمق کافی برای پناه دادن به مسافران از باران ناشی از باد، همگی به تجربه انتظاری کمک می‌کنند که استفاده مداوم از سیستم حمل و نقل را تشویق می‌کند. در آب و هوای با سرمای شدید، سرپناه های گرم شده - چه از طریق عناصر الکتریکی یا جهت گیری خورشیدی غیرفعال - دامنه آسایش موثر را بیشتر افزایش می دهند. ریل‌های کج‌شده و برآمدگی‌های خارجی به پناهگاه‌ها اجازه می‌دهند تا ازدحام در ساعات اوج را بدون نیاز به سازه‌های بزرگ در هر مکان در خود جای دهند.

اطلاعات حلقه بین اضطراب مسافر و اطمینان حمل و نقل را می بندد. اطلاعات واضح و خوانا مسیر و برنامه - چه جدول زمانی ثابت و چه نمایشگرهای پویا در زمان واقعی - زمان انتظار درک شده را کاهش می دهد و به مسافران اطمینان می دهد که در مکان مناسب هستند. تحقیقات به طور مداوم نشان می دهد که مسافران زمانی که اطلاعات قابل اعتمادی در مورد زمان رسیدن سرویس بعدی دارند، نسبت به زمان انتظار واقعی تحمل بیشتری دارند. بنابراین، محیط اطلاعاتی پناهگاه یک لوکس نیست، بلکه یک جزء کاربردی از تجربه کلی حمل و نقل است.

موادی که دوام را تعریف می کنند: فولاد، آلومینیوم، شیشه و پلی کربنات

مشخصات مواد یک پناهگاه اتوبوس عمر سرویس، بار تعمیر و نگهداری، مقاومت در برابر خرابکاری و ویژگی بصری آن را تعیین می کند. هر یک از مواد غالب مجموعه‌ای از معاوضه‌ها را به همراه دارد که تیم‌های تدارکات باید با شرایط محلی و محدودیت‌های بودجه آن را ارزیابی کنند.

فولاد ماده ساختاری ترجیحی برای قاب های سرپناه اتوبوس است که در آن حداکثر استحکام و عمر طولانی مورد نیاز است. فولاد گالوانیزه گرم با پوشش پودری مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی ایجاد می کند و می تواند تقریباً در هر رنگی برای مطابقت با استانداردهای مبلمان شهری مشخص شود. سازه‌های فولادی بارهای باد زیاد را تحمل می‌کنند، در برابر ضربه فیزیکی مقاومت می‌کنند و - به طور بحرانی - قابل تعمیر هستند: تک تک اعضای را می‌توان بدون برچیدن کل سازه تعویض کرد. معایب اصلی وزن (که بر لجستیک نصب تاثیر می گذارد) و نیاز به بازرسی دوره ای یکپارچگی پوشش برای جلوگیری از خوردگی در اتصالات و لبه های برش است.

آلومینیوم یک جایگزین قوی را ارائه می دهد که کاهش وزن در اولویت است، به ویژه در سیستم های مدولار که اغلب جابجا می شوند یا در مکان هایی که بارگذاری فونداسیون محدود است. آلومینیوم آنودایز ذاتاً بدون پوشش اضافی در برابر خوردگی مقاوم است، چرخه دما را به خوبی کنترل می کند، و می تواند به پروفیل های پیچیده اکسترود شود که عملکردهای ساختاری و زیبایی شناختی را در یک جزء واحد ترکیب می کند. چگالی کمتر آن - تقریباً یک سوم فولاد - همچنین نصب را در محیط‌های شهری شلوغ که دسترسی به تجهیزات بزرگ محدود است، ساده می‌کند.

شیشه ایمنی سکوریت ماده لعاب استاندارد برای دیوارهای سرپناه و سقف در کاربردهای با مشخصات بالا است. این شفافیت عالی را فراهم می کند - حفظ دید دید که طراحی خوب پناهگاه به آن نیاز دارد - و در صورت شکسته شدن به قطعات کوچک و نسبتاً بی ضرر تبدیل می شود تا خرده های خطرناک. پوشش های ضد گرافیتی که روی سطح بیرونی اعمال می شود، امکان تمیز کردن را بدون روش های سایشی که به خود شیشه آسیب می زند، می دهد. در مکان‌های مخصوصاً با خرابکاری زیاد، شیشه‌های چند لایه با نگه داشتن قطعات در جای خود پس از شکستن، لایه‌ای از امنیت را اضافه می‌کنند.

پلی کربنات پانل ها جایگزینی سبک وزن و مقاوم در برابر ضربه برای شیشه هستند که شکستن نیروی مکانیکی بسیار دشوارتر است. این امر پلی کربنات را به ماده انتخابی در مکان هایی با خطر خرابکاری بالا یا جاهایی که لجستیک تعویض شیشه چالش برانگیز است تبدیل می کند. اشکال اصلی آن حساسیت به خراشیدگی سطح و زرد شدن ناشی از اشعه ماوراء بنفش در طول زمان است که وضوح و جذابیت بصری را کاهش می دهد - ملاحظاتی که کیفیت مواد و مشخصات تثبیت کننده UV را معیارهای خرید مهم می کند.

در میان تمام انتخاب‌های مواد، فلسفه طراحی که برای زیرساخت‌های عمومی موثرترین است ساختار مدولار با اتصالات پیچی به جای جوشی یا ریخته گری . سیستم‌های مدولار اجازه می‌دهند که بخش‌های آسیب‌دیده به‌صورت جداگانه جایگزین شوند، قطعات یدکی به‌طور مؤثر ذخیره شوند، و تنظیمات سرپناه با تغییر تقاضای توقف سازگار شوند - همه بدون هزینه و اختلال در تعویض کامل ساختار.

انواع سرپناه اتوبوس: تطبیق ساختار با مکان

هیچ پیکربندی پناهگاهی برای هر مکانی مناسب نیست. آژانس های حمل و نقل و برنامه ریزان شهری به طور فزاینده ای طیف طبقه بندی شده ای از انواع سرپناه را مشخص می کنند و هر کدام را با توجه به حجم مسافران، جای پای موجود و شرایط آب و هوایی محلی مستقر می کنند.

پناهگاه های باز استاندارد - سقف با یک یا دو پانل جانبی - پرکاربردترین نوع هستند. آنها مقرون به صرفه هستند، به حداقل کار فونداسیون نیاز دارند و برای اکثر توقف هایی که حجم مسافران متوسط ​​است و چالش اصلی آب و هوا باران است به جای سردی پایدار یا باد شدید مناسب هستند. پیکربندی باز آن‌ها تهویه طبیعی را حفظ می‌کند و از نگرانی‌های ایمنی در فضای بسته که می‌تواند در ایستگاه‌های ایزوله ایجاد شود، جلوگیری می‌کند.

پناهگاه های کاملا بسته با یک محفظه لعابدار یا پانلی که تأثیر باد، باران رانندگی و دمای سرد را بر مسافران منتظر کاهش می دهد، از همه طرف محافظت می کند. آنها برای توقف های با حجم بالا، نقاط اصلی تبادل و آب و هوای مناسب هستند که آسایش حرارتی مانعی واقعی برای استفاده از حمل و نقل عمومی است. پناهگاه‌های محصور ممکن است دارای عناصر گرمایشی باشند - اعم از برقی یا خورشیدی غیرفعال - و معمولاً سازه‌های بزرگ‌تری هستند که به فونداسیون و اتصالات شهری اساسی‌تر نیاز دارند.

پناهگاه های مدولار با رشد پویایی شبکه های حمل و نقل، سهم بازار قابل توجهی را به دست آورده اند. سیستم‌های مدولار که از واحدهای خلیج استاندارد ساخته شده‌اند که می‌توانند در پیکربندی‌های مختلف مونتاژ شوند، به یک قرارداد خرید واحد اجازه می‌دهند تا توقف‌هایی را پوشش دهد، از یک نصب تک خلیجی در یک ایستگاه ساکت حومه شهر تا یک منطقه انتظار سرپوشیده چند خلیج در یک تبادل شهری شلوغ. سازگاری بصری در سراسر شبکه حفظ می شود در حالی که اندازه عملکردی با تقاضای محلی سازگار است - ترکیبی که هم مشخصات و هم نگهداری را ساده می کند.

پناهگاه های خورشیدی نشان دهنده سریع ترین رده در حال رشد در تدارکات شهرداری جدید است. پانل‌های فتوولتائیک یکپارچه - که معمولاً روی سقف پناهگاه نصب می‌شوند - انرژی کافی برای کار با نور LED، نمایشگرهای اطلاعات دیجیتال، نقاط شارژ USB و سنسورهای محیطی بدون اتصال به شبکه تولید می‌کنند. این استقلال انرژی به طور قابل توجهی هزینه های نصب و راه اندازی را در مکان هایی کاهش می دهد که در غیر این صورت اتصال برق به ترانشه های گران قیمت نیاز دارد، در حالی که به طور همزمان از تعهدات شهرداری در زمینه انرژی های تجدید پذیر حمایت می کند.

فناوری هوشمند در سرپناه اتوبوس مدرن

ادغام فناوری دیجیتال و متصل به زیرساخت های سرپناه اتوبوس در دهه گذشته، به دلیل کاهش هزینه های سخت افزاری، گسترش طرح های ارتباطی شهرداری، و انتظارات مسافران شکل گرفته از دسترسی به اطلاعات عصر گوشی های هوشمند، به طور قابل توجهی سرعت گرفته است.

نمایش اطلاعات مسافر در زمان واقعی در حال حاضر تجهیزات استاندارد در ایستگاه های با حجم بالا در اکثر شبکه های حمل و نقل اصلی در نظر گرفته می شوند. صفحه‌های LED یا LCD متصل به فید داده اپراتور حمل‌ونقل، زمان ورود زنده، هشدارهای اختلال در سرویس و اطلاعات مسیر را نمایش می‌دهند - اضطراب مسافران را کاهش می‌دهد، درک پایبندی به برنامه را بهبود می‌بخشد، و در برخی شبکه‌ها، امکان ارسال پیام‌های پویا برای ارتباطات اضطراری یا اطلاعات سلامت عمومی را فراهم می‌کند.

فراتر از اطلاعات مسافران، شبکه های حسگر اینترنت اشیا تعبیه شده در ساختارهای سرپناه، نسل جدیدی از قابلیت های مدیریت حمل و نقل را ممکن می سازد. شمارنده‌های مسافر با استفاده از تشخیص مادون قرمز یا مبتنی بر دوربین، داده‌های اشغال در زمان واقعی را ارائه می‌کنند که اپراتورهای حمل‌ونقل از آن برای تنظیم فرکانس سرویس به صورت پویا استفاده می‌کنند. سنسورهای محیطی که دما، کیفیت هوا و سطوح نویز را اندازه‌گیری می‌کنند، به پلتفرم‌های تحلیل شهری وارد می‌شوند. سنسورهای نظارت بر سلامت سازه ضربه ها یا الگوهای ارتعاشی غیرمعمول را تشخیص می دهند و قبل از اینکه آسیب به اندازه کافی شدید شود که نیاز به تعویض کامل داشته باشد، هشدارهای تعمیر و نگهداری را ایجاد می کند.

ادغام تحرک الکترونیکی این واقعیت را منعکس می کند که اکثر سفرهای شهری اکنون چندین حالت حمل و نقل را ترکیب می کنند. سرپناه‌های اتوبوس مجهز به نقاط اتصال برای دوچرخه‌های الکترونیکی و اسکوترهای الکترونیکی مشترک، همراه با USB و ایستگاه‌های شارژ القایی برای دستگاه‌های شخصی، به‌جای مناطق انتظار تک حالته، به‌عنوان هاب‌های چندوجهی واقعی عمل می‌کنند. این عملکرد توسعه یافته، زمان ماندن در پناهگاه را افزایش می دهد، کاربران بیشتری را به سمت ایستگاه جذب می کند، و نقش پناهگاه را به عنوان زیرساخت شهری فعال به جای مبلمان غیرفعال خیابانی تقویت می کند.

ارائه Wi-Fi - زمانی یک ویژگی ممتاز متمایزکننده بود - اکنون معمولاً در قراردادهای سرپناه شهری مشخص می‌شود و هم امکانات رفاهی مسافران و هم یک گره اتصال را برای دستگاه‌های IoT تعبیه‌شده در خود ساختار فراهم می‌کند. روی هم رفته، این فناوری‌ها پناهگاه اتوبوس را از یک مانع آب و هوای غیرفعال به یک جزء فعال و تولیدکننده داده از اکوسیستم شهر هوشمند تبدیل می‌کنند.

طراحی پایدار: مواد سبز و جاه طلبی های کربن خنثی

پایداری از یک ویژگی مطلوب به یک نیاز تدارکاتی در تعداد فزاینده ای از بازارهای شهری منتقل شده است. مقامات ترانزیت در اروپا، استرالیا و آمریکای شمالی در حال حاضر به طور معمول ارزیابی کربن چرخه عمر، الزامات محتوای بازیافتی، و مقررات جداسازی قطعات پایان عمر را در مشخصات مناقصه سرپناه اتوبوس شامل می‌شوند.

در سمت مواد، تولیدکنندگان پیشرو به سمت استفاده از اجزای ساختاری سوق داده اند آلومینیوم بازیافتی - با برخی از تامین کنندگان که به محتوای بازیافتی بالای 85 درصد در اجزای قاب دست می یابند بدون اینکه عملکرد ساختاری را به خطر بیندازند. پلاستیک های پس از مصرف به طور فزاینده ای برای نشستن و پانل های غیر ساختاری استفاده می شود. سقف‌های الواری متقاطع (CLT) به‌عنوان یک جایگزین قابل دوام و بصری متمایز برای سایبان‌های فولادی یا آلومینیومی پدیدار شده‌اند که در عین دستیابی به دهانه‌های ساختاری مورد نیاز برای سقف‌های سرپناه، کربن تجسم‌شده‌ی قابل‌توجهی کمتری ارائه می‌دهند.

در سطح سیستم، سرپناه‌هایی که برای جداسازی طراحی شده‌اند - با استفاده از اتصالات پیچ‌دار به جای جوشی و بست‌های استاندارد - امکان بازیابی مواد در پایان عمر را فراهم می‌کنند که زباله‌های دفن زباله را کاهش می‌دهد و هزینه کربن خالص پناهگاه را در طول چرخه عمر کامل آن کاهش می‌دهد. داده‌های ارزیابی چرخه عمر از تحلیل‌های اقتصاد دایره‌ای به طور مداوم نشان می‌دهد که رویکردهای طراحی برای جداسازی به طور معنی‌داری هم اثرات زیست‌محیطی و هم هزینه کل جایگزینی را در مقایسه با سازه‌هایی که باید به جای برچیدن در پایان عمر مفیدشان تخریب شوند، کاهش می‌دهد.

عناصر طراحی بیوفیلیک - دیوارهای سبز زنده کاشته شده با گونه‌های بومی، سنگ‌فرش‌های نفوذپذیر که رواناب‌های طوفان را مدیریت می‌کند، و ساختارهای سایه‌اندازی که اثر جزیره گرمایی شهری را در اطراف ایستگاه کاهش می‌دهند - در مشخصات پناهگاه‌های برتر در شهرهای پیشرفته ظاهر می‌شوند. این ویژگی‌ها دمای محیط اطراف پناهگاه را کاهش می‌دهند، کیفیت هوا را بهبود می‌بخشند، از تنوع زیستی محلی پشتیبانی می‌کنند و محیط انتظاری دلپذیرتر را ایجاد می‌کنند که استفاده از حمل و نقل را تشویق می‌کند.

معیار جاه طلبی شهرداری در این فضا توسط شبکه‌های ترانزیت تعیین می‌شود که از طریق ترکیبی از عملیات انرژی خورشیدی، تهیه مواد بازیافتی، و برنامه‌های جبران کربن به وضعیت کربن خنثی در کل ناوگان پناهگاه خود دست یافته‌اند - که نشان می‌دهد اهداف پایداری و عملکرد عملیاتی مکمل یکدیگر هستند تا اهداف رقابتی.

ملاحظات تدارکات برای مقامات ترانزیت و برنامه ریزان شهر

برای تیم های تدارکاتی که مسئول تعیین و خرید زیرساخت های سرپناه اتوبوس هستند، چندین ملاحظات عملی بر هزینه کل مالکیت و عملکرد بلندمدت سرمایه گذاری حاکم است.

مشخصات مدولار در مقابل سفارشی انتخاب اساسی تدارکات است. سرپناه های سفارشی طراحی شده برای یک مختصر معماری خاص، حداکثر تمایز را ارائه می دهند و می توانند بیان قدرتمندی از هویت مدنی باشند - اما هزینه های واحد بالاتر، زمان تحویل طولانی تر و وابستگی زنجیره تامین قطعات یدکی را به همراه دارند که می تواند تعمیر و نگهداری طولانی مدت را پیچیده کند. سیستم‌های مدولار از تولیدکنندگان معتبر، استقرار سریع‌تر، هزینه‌های قابل پیش‌بینی، اجزای قابل تعویض و داده‌های عملکرد اثبات‌شده را ارائه می‌دهند - مزایایی که معمولاً بر محدودیت‌های زیبایی‌شناختی طرح‌های استاندارد برای اکثر قراردادهای خرید در مقیاس شبکه برتری دارند.

مقاومت در برابر خرابکاری و الزامات نگهداری در مشخصات مکانی خاص سزاوار توجه دقیق هستند. سرپناه‌ها در مکان‌های پرخطر باید با پوشش‌های ضد گرافیتی بر روی تمام سطوح قابل دسترس، شیشه‌های مقاوم در برابر ضربه، بست‌های ضد ضربه در تمام وسایل خارجی و طرح‌های روشنایی قوی که هیچ گوشه تاریکی باقی نمی‌گذارند مشخص شوند. هزینه افزایشی مشخصات مقاوم در برابر خرابکاری به طور مداوم از طریق کاهش فرکانس تعمیر و کاهش هزینه های جایگزینی در طول عمر سازه بازیابی می شود.

ادغام امتیاز تبلیغات به مقامات حمل و نقل مکانیسمی برای جبران هزینه های تهیه و نگهداری سرپناه از طریق درآمد تجاری ارائه می دهد. طرح‌های سرپناهی که پانل‌های تبلیغاتی را در خود جای می‌دهند - چه نمایشگرهای با نور پس‌زمینه ثابت یا صفحه‌نمایش‌های دیجیتال قابل برنامه‌ریزی - می‌توانند درآمد کافی را تحت ترتیبات امتیاز تبلیغات در فضای باز استاندارد برای تامین هزینه تعمیر و نگهداری مداوم و تجدید دوره‌ای شبکه پناهگاه ایجاد کنند. یکپارچه‌سازی مؤثر مستلزم آن است که پانل‌های تبلیغاتی به گونه‌ای قرار بگیرند و اندازه‌ای داشته باشند که عملکردهای اولیه خدمات مسافری پناهگاه را به خطر نیندازند - به ویژه دید نمایش اطلاعات و خطوط دید داخلی.

برنامه ریزی بنیاد و تاسیسات اغلب در بودجه پروژه های سرپناه دست کم گرفته می شود. شرایط زمین، تضادهای تاسیسات زیرزمینی، هندسه محدودیت و الزامات درجه‌بندی دسترسی، همگی بر هزینه نصب و جدول زمانی تأثیر می‌گذارند. برای پناهگاه های با انرژی خورشیدی، حذف الزامات اتصال الکتریکی نصب را به طور قابل توجهی ساده می کند - عاملی که اغلب هزینه واحد بالاتر سازه های مجهز به خورشیدی را در مکان های دورافتاده یا دارای محدودیت الکتریکی توجیه می کند. تعامل زودهنگام بین سازندگان سرپناه، مهندسان عمران و ارائه دهندگان خدمات شهری، خطر بازنگری های پرهزینه طراحی را در حین نصب کاهش می دهد.

در نهایت، تصمیم مشخصه سرپناه اتوبوس سرمایه گذاری در اعتماد عمومی به سیستم حمل و نقل است. یک سرپناه به خوبی انتخاب شده، نصب شده و به خوبی نگهداری شده نشان می دهد که سازمان حمل و نقل برای زمان و آسایش مسافران خود ارزش قائل است - پیامی که از رشد سواری پشتیبانی می کند، وابستگی به خودرو را کاهش می دهد و به شهرهای قابل زندگی و متصل کمک می کند که جوامع در سراسر جهان در حال ساخت آن هستند. .